Howdy everybody!
Jessie is sinds *denkt* dinsdag verhuisd samen met de mama naar Budingen (Zoutleeuw). Het ging thuis niet zo goed bij de stiefvader. Hij zat ons constant af te dreigen, en het enige wat voor hem telt is geld (wow dat rijmt!). Het was aan het sneeuwen tijdens de verhuis :p . ‘k Vond het die moment eigenlijk niet zo fijn dat het aan het sneeuwen was, want ik gleed nogal snel uit en ging bijna op mijn gezicht. (Jaja, bijna, maar niet helemaal. Jammer!) Tijdens de verhuis heb ik ook enorme walging moeten doorstaan. Een van de twee verhuizers was zo van (ik zal beleefd blijven) vreemde origine. Maar die was echt zo kei dik en die maar zuchten en blazen en… Constant aan het tuffen (spuwen) op de grond. Met daar zo nen goede gruchel (vettig geluid, weet niet hoe je het zegt in mooi beschaafd Nederlands :p). Gisteren was een mooi dagje, maar zo een verwarrend dagje. Ik ga er niets over vertellen, lees zelf maar hoe ik mijn gevoelens heb verwoord. Hope you enjoy it.
starend naar elkaar
ik kijk recht door je heen
de tijd staat even stil
jij en ik
lenige liefde
hemel en hel
lopen hand in hand
ik voelde vanbuiten de koude rillingen van steen
diep vanbinnen voelde ik de onbereikbare warmte
ik voelde wij en niet de wereld om ons heen
het onoverbrugbare tussen onze gevoelens
stilzwijgende warmte
laat mij je de liefde proeven
krijg je zin naar meer
laat je hart openbloeien tussen de rotsen
laat de wereld maar stilstaan
wij draaien door
laat me je licht schenken
licht in je hart
geef de donkere kamers een intense gloed
laat het een warm welkom zijn
wees niet bang om in het onbekende te vallen
beneden sta ik te wachten
laat me je opvangen
ik zal je laten zien
dat wij samen kunnen schijnen
met de liefde in ons
(c) Jessie Ulens ( 
)
Dit zijn woorden die ik heb neergeschreven over hoe dat ik me voel.
Vandaag ga ik nog wat werken voor beeldende kunst. ‘k Ga aan mijn logboek werken dat ik moet maken over de Romereis. Nog een fijne dag!
Toedels x
